De zwijgzame knecht...
Ergens in Oost-Groningen woonde ééns een boer, en die boer die had een knecht. Elke dag kwam de knecht op de fiets naar zijn werk. 'Moi boer', 'moi knecht', begroetten de twee heren elkaar elke ochtend, op de bekende hartelijke Oost-Groningse wijze. Aan het eind van de dag was het weer 'moi boer', 'moi knecht'. Jarenlang bleef de conversatie tussen de werknemer en werkgever beperkt tot deze opwindende woordenwisseling. Totdat de knecht op een ochtend het erf van de boerderij opreed op een brommer, waarschijnlijk een Kreidler of een Zundap. 'Moi boer', 'moi knecht, mooie brommer' zegt de boer tegen zijn gemotoriseerd personeel. Aan het eind van de dag gaat de knecht naar zijn baas en vertelt hem dat hij vanaf morgen niet meer op zijn werk zal verschijnen. Hij neemt ontslag. Verbouwereerd vraagt de boer naar de reden van het plotselinge vertrek van zijn eens zo trouwe medewerker. 'Ach', antwoordt deze, 'al dat gelul over mien brommer...'

Terug